<<Τύφλα να χει η συνεύρεση, μπροστά στην επιτυχία της "διαδικασίας αυτογνωσίας">>!

ΛΟΥΚΙΑ ΡΙΚΑΚΗ :<<Το κομμάτι του αυνανισμού είναι μια διαδικασία αυτογνωσίας>>

Ιστορία γυναικείας αυτολογοκρισίας
Της ΧΡΥΣΟΥΛΑΣ ΠΑΠΑΪΑΝΝΟΥ

Η Λουκία Ρικάκη δίστασε πολύ πριν ολοκληρώσει αλλά και προβάλει το φιλμάκι "Κατά μόνας ηδονές".Τη Δευτέρα, όμως, το θέμα του, δηλαδή ο γυναικείος αυνανισμός και το πως απεικονίζεται στην τέχνη, προκαλεί συζήτηση στον "Ιανό"

Ούτε πορνογραφία ούτε χυδαιότητα. Κι ας μιλάμε για έναν επτάλεπτο... γυναικείο αυνανισμό. Τόσο διαρκεί περίπου η μικρού μήκους ταινία της Λουκίας Ρικάκη, «Κατά μόνας ηδονές» (2007), όπου η σκηνοθέτις προσεγγίζει μέσα από εικόνες και κείμενα τη σχέση της γυναίκας με το σώμα της και τις δυνατότητες απόλαυσης που μπορεί να της χαρίσει. Το κοινό που σοκαρίστηκε περισσότερο ήταν το γυναικείο. «Πολλές φίλες μου είπαν "μα γιατί έκανες την ταινία, αφού εμείς δεν το κάνουμε αυτό"», διηγείται η σκηνοθέτις Θα προβληθεί τη Δευτέρα στις 9.30 στον «Ιανό» (Σταδίου 24) και θα ακολουθήσει συζήτηση για την απεικόνιση της σεξουαλικότητας στην τέχνη αλλά και τον αυνανισμό. Οι ομιλητές είναι ο σκηνοθέτης Νίκος Αλευράς, ο καθηγητής Ψυχοπαθολογίας Φώτης Καγγελάρης, η φιλόλογος-συγγραφέας Μαίρη Μεταξά, ο συγγραφέας Γιώργος-Ικαρος Μπαμπασάκης και οι σκηνοθέτες Εύα Στεφανή και Στέργιος Νιζήρης. Μπορεί η Λουκία Ρικάκη να τόλμησε να κάνει αυτό το -προκλητικό για κάποιους- φιλμάκι, αλλά πίσω του κρύβεται μια ιστορία... αυτολογοκρισίας. Το υλικό επρόκειτο να συμπεριληφθεί στην προηγούμενη μεγάλου μήκους ταινία της, «Κράτησέ με». Δεύτερες σκέψεις, όμως, την έκαναν διστακτική. Οταν αργότερα την κάλεσε ο Αγγελος Σπάρταλης να κάνουν τη σπονδυλωτή ταινία «Την καρδιά μου πλήγωσες» «έτσι για την τρέλα μας, όπως μου είπε, σκέφτηκα ότι, αν ήθελα να κάνω την τρέλα μου, έπρεπε να μοντάρω το υλικό που είχα», διηγείται η σκηνοθέτις. Τι κινητοποίησε, λοιπόν, τη Λουκία Ρικάκη να κάνει αυτή την ταινία; «Πιστεύω ότι όσο περισσότερο γνωρίζεις το σώμα σου -και δεν εννοώ μόνο τις σεξουαλικές περιοχές- και συμφιλιώνεσαι με την εικόνα σου, τόσο καλύτερα μπορείς να σχετίζεσαι με τους άλλους και τελικά να κάνεις σεξουαλικές σχέσεις. Το κομμάτι του αυνανισμού είναι μια διαδικασία αυτογνωσίας», λέει. Υπάρχει και ένας ακόμα λόγος: «Με ενδιαφέρει και αισθητικά. Μου αρέσουν οι πίνακες γυμνών από προηγούμενες δεκαετίες», συμπληρώνει. Υπάρχει, όμως, και δεύτερη αυτολογοκρισία. Οταν το «Κατά μόνας ηδονές» ήταν στο στάδιο του μοντάζ, η σκηνοθέτις άφησε έξω κάποιες σκηνές με δονητές, «περισσότερο για αισθητικούς λόγους», όπως λέει. Το «Κατά μόνας ηδονές» έχει ήδη κάνει τον κύκλο του, καθώς πρόκειται για ταινιάκι του 2007. Οι αντιδράσεις είναι πολλών ειδών. «Ελάχιστοι μου είπαν ότι είχε το αποτέλεσμα που έχει μια πορνοταινία, δηλαδή να ερεθίσει», λέει η σκηνοθέτις. Οι «σοκαριστικές» αντιδράσεις ήρθαν μάλλον από το... γυναικείο κοινό. «Πολλές φίλες μου είπαν "μα γιατί έκανες την ταινία, αφού εμείς δεν το κάνουμε αυτό". Υπάρχουν άνθρωποι που αντιμετωπίζουν ενοχικά τον αυνανισμό. Είτε λόγω θρησκείας είτε λόγω του τρόπου που μεγάλωσαν. Μπορεί στο σπίτι τους να μην επιτρεπόταν το γυμνό, δηλαδή να μην κυκλοφορούσαν οι γονείς γυμνοί. Ολα τα πιτσιρίκια χαϊδεύουν το σώμα τους. Είναι ένα ένστικτο που έχουμε πριν μας επιβληθούν τα "πρέπει". Ζήσαμε και τα χίπικα κινήματα, αλλά υπάρχει μια συντηρητική στροφή στην κοινωνία, που νομίζω ότι οφείλεται σε λόγους ανασφάλειας», εξηγεί. Η Λουκία Ρικάκη διαπίστωσε και μια άλλη προκατάληψη. «Θεωρούν ότι για να αυνανιστεί μια γυναίκα δεν έχει σεξουαλική ζωή. Εκεί διαολίζομαι. Στο αγόρι ο αυνανισμός είναι δείγμα περηφάνιας, ενώ στην γυναίκα σημάδι σεξουαλικής μοναξιάς», προσθέτει. Οση ώρα παρελαύνουν από την οθόνη οι σκηνές όπου η γυναίκα χαϊδεύει το σώμα της, τα καρέ συνοδεύονται από ρήσεις των Ρουσό, Νίτσε, Φλομπέρ κ.ά. «Λειτουργούν ίσως ως δεκανίκια απενεχοποίησης. Τα τσιτάτα κάνουν το θέμα πιο οικουμενικό. Από την άλλη, εμένα με τροφοδοτούν τα βιβλία και οι σκέψεις των άλλων και γίνονται εργαλεία διαλόγου», λέει.

(Πηγή εφ. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, Πέμπτη 30 Απριλίου 2009

(Σ.Β.) Εγώ τώρα ζηλεύω! Με την απεικόνηση στην τέχνη της διαδικασίας αυτογνωσίας, των αγοριών, δεν θ΄ασχοληθεί κανείς; Τουλαχιστον με τ΄αγοράκια, η διαδικασία αυτή είναι πιο οφθαλμοφανής! Ετσι, προάγεται και η τέχνη καλύτερα!

"Οσα φέρνει η ώρα, δεν τα φέρνει ο χρόνος"!

Πολλά και διάφορα τα γεγονότα, πού έφερε μαζί του, ο μήνας Απρίλιος. Ας δούμε μερικά από αυτά.

ΕΥΧΕΣ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ.

Νομίζω πως δεν χρειάζεται να ασχοληθεί κανείς διεξοδικότερα με την παρουσίαση του απολογισμού των δύο ετών θητείας της Δημοτικής Αρχής, που πραγματοποιήθηκε στις 8 Απριλίου,στο Μέγαρο Μουσικής, το οποίον, ειρήσθω εν παρόδο , έχει μεταλλαχθεί σε κολυμπήθρα του Σιλωάμ! Άλλωστε, οι «παρεπιδημούντες την Ιερουσαλήμ» έχουμε ιδίαν αντίληψη της καταστάσεως. Απλώς, ο υποφαινόμενος θα ήθελε να ευχηθεί στον Δήμαρχο: ο Θεός να του χαρίζει τόσα χρόνια θητείας, όσα και τα δέντρα που θυσιάζονται για την ανάπτυξη του κλεινού μας άστεως, ούτως ώστε να του δοθεί η ευκαιρία να ολοκληρώσει και την ενοποίηση των καφενειακών χώρων του Κέντρου, μιας που η άλλη, των αρχαιολογικών χώρων, έμεινε στα χαρτιά!

«ΑΛΜΥΡΟΥΤΣΙΚΟΣ» ΣΕΒΑΣΜΟΣ.

«Ο σεβασμός στο πρωτόκολλο και τους κανόνες που διέπουν τις εκάστοτε αποστολές κυβερνητικών στελεχών στο εξωτερικό», ήταν η αιτία που κόστισε στον έλληνα φορολογούμενο, (με την οικονομική κρίση ante portas) κάποιες χιλιάδες ευρωπουλάκια, η παραμονή του τέως υπουργού Παιδείας, κ. Ε. Στυλιανίδη,κατά τη διάρκεια της θητείας του ως υπουργού, μία στην Πόλη του Φωτός και μία στη γαλλική πόλη Bordeaux! Παράλογο; Δεν απαντά. Άρα λογικό!!!

ΒΑΘΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΡΙΖΕΣ.

Ήταν Απρίλης του 1941, όταν οι μοναχοί του Αγίου Όρους «έστειλαν στον Χίτλερ μια περγαμηνή, με την οποία τον αναγόρευαν διάδοχο των βυζαντινών αυτοκρατόρων». Με τη θλιβερή αυτή επισήμανση κλείνει ο γραμματέας της Αρχαιολογικής Εταιρείας, κ. Βασιλ. Πετράκος, άρθρο του που δημοσιεύτηκε στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού «Ο Μέντωρ» με τον εύγλωττο τίτλο «Ο Ραμνούς * μετόχι της Μονής Βατοπεδίου». (Εφ. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, Πέμπτη 23 Απριλίου 2009). Και σας ερωτώ, μετά από όλα αυτά που συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες στο χώρο της Δικαιοσύνης, μπορείς να αναφωνήσεις «Σανίδα βρεγμένη που σας χρειάζεται άγιοι πατέρες;

*Κυρηγμένος αρχαιολογικός χώρος του Ραμνούντα Αττικής.

ΚΟΙΤΑ ΠΟΙΟΣ ΜΙΛΑΕΙ.

«Κοιτάξτε να δείτε, υπάρχουν πάρα πολλοί πολιτικοί, δεν χρειάζεται κι άλλος. Προτιμώ να μείνω έξω από αυτά». (Σχολιασμός amnimon: Εμείς να δεις, κυρ- Κώστα μας!)

«Μην ξεχνάτε ότι ο Βενιζέλος ήταν μεγάλος πολιτικός, ο οποίος μαζί με τον παππού μου μεγαλώσανε την Ελλάδα. Εμένα μου αρέσει να θυμάμαι τα θετικά θέματα. Αυτό ήταν πολύ θετικό στοιχείο, ότι ο Βενιζέλος ως πολιτικός ηγέτης και ο παππούς μου ως στρατιωτικός, μεγάλωσαν την Ελλάδα, την απελευθέρωσαν. Αυτό δεν το ξεχνάμε και είναι κάτι που μας ενώνει» (Σχολιασμός amnimon: Βάζει κι η μυλωνού τον άντρα της με τους πραματευτάδες!)

«...τεράστιο πρόβλημα (η οικονομική κρίση) που απασχολεί όλους μας». «...από λαιμαργία ορισμένων έφτασε η οικονομία παγκοσμίως σε αυτήν την κατάσταση». «...θα δούμε μεγάλη ανεργία και μεγάλες στενοχώριες. Το μόνο που μπορεί να γίνει, είναι οι υπεύθυνοι να βρουν ένα τρόπο να λύσουν αυτό το πρόβλημα» (Σχολιασμός amnimon: Επιστημονικότατη η οικονομική ανάλυση του τέως μεγαλειώτατου, και σε τι θαυμάσια ελληνικά! Στο σπίτι του κρεμασμένου, δεν μιλάνε ποτέ για σχοινί (λαιμαργία και ανεργία), κυρ- Κώστα μας!)

Για την ιστορία, ο τέως φιλοξενήθηκε στο σπίτι του κ. Μητσοτάκη στα Χανιά. Τα συμπεράσματα δικά σας!

Αυτά τα ολίγα, προς ώρας.

(Αποσπάσματα συνέντευξης τέως από την εφ. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Τρίτης 14 Απριλίου 2009)

-Γελιογραφία ΚΥΡ, από ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, 26/04/2009

Ευτυχώς, η Ύβρις νεκρού,δεν θεωρείται,παντού,πολιτιστική πράξη!

Οι Γάλλοι με τη στάση τους απέδειξαν ότι η βεβήλωση κατά του νεκρού (Έκθεση «Our Body») δεν θεωρείται τέχνη. Κάτι που θα έπρεπε να είχε κάνει ευθύς εξ αρχής και η Ελλάδα, αν δεν ήταν δέσμια του κοινωνικού επαρχιωτισμού της. Βέβαια, θα μου πει κάποιος, πως έχεις την απαίτηση, να λειτουργήσει ο λόγος του Σοφοκλή (δια μέσου της ηρωϊδας του), από τη στιγμή που, και από το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι απαξιωμένος (η Ελληνική Γραμματεία, γενικώτερα), και οι λοξές ματιές του νέου θεατρικού σκηνοθετικού κατεστημένου, τον έχουν καταστήσει ανίκανο να κινητοποιήσει με τη δύναμη και το πάθος του, τον ανυποψίαστο θεατή-ακροατή.Αυτές, τις πολύ προσωπικές σκέψεις έκανα διαβάζοντας στην χτεσινή ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ στη στήλη «Κι εκείνα», που υπογράφει ο κ. Γ.Ε.ΚΕΡ., την είδηση για την αντίδραση των Γάλλων στην παρουσίαση της εν λόγω έκθεσης, την οποία και μεταφέρω αυτούσια, παρακάτω.

Γαλλικό χαστούκι στα Bodies

Οι Γάλλοι... δεν άντεξαν την έκθεση «Our Body» με τα αληθινά σώματα νεκρών ανθρώπων. Προχθεσινή απόφαση της γαλλικής δικαιοσύνης ζητάει από τους διοργανωτές να διακόψουν εντός 24 ωρών την έκθεση που εγκαινιάστηκε στο Παρίσι τον Φεβρουάριο, εξαιτίας των αμφιβολιών που εξέφρασαν ανθρωπιστικές οργανώσεις για τη «σκοτεινή» προέλευση των νεκρών σωμάτων. Η διοργανώτρια εταιρεία υποστηρίζει ότι τα σώματα προέρχονται από Ιατρικές Σχολές της Κίνας και είναι έτοιμη να προσβάλει την απόφαση του γαλλικού δικαστηρίου. Εντονες αντιδράσεις, κυρίως για την ηθική διάσταση της έκθεσης νεκρών, υπήρξαν και στην ελληνική εκδοχή της διοργάνωσης με τίτλο «Bodies», που παρουσιάζεται έως τις αρχές Μαΐου στην Τεχνόπολη στο Γκάζι.

Μέρες του 67

Όταν τα ξημερώματα της 21 Απριλίου 1967 στήνεται, από επίορκους έλληνες στρατιωτικούς και τις μυστικές υπηρεσίες της «συμμάχου χώρας», το σκηνικό για το βρώμικο πολιτικο-στρατιωτικό παιχνίδι με σκοπό την αποσταθεροποίηση Ελλάδας και Κύπρου, παλάτι και πολιτικοί προσποιούνται τους έκπληκτους. Ίσως, για το παλάτι και τους πολιτικούς, να είχε μια δόση αλήθειας , αυτή η έκπληξη, όχι, βέβαια, ως προς την εκδήλωση του πραξικοπήματος, αλλά ως προς τους πρωταίτιους του πραξικοπήματος και τους πραγματικούς τους στόχους.

Ήταν κοινό μυστικό, ότι κάτι ετοίμαζαν (σαφώς εν γνώσει του τότε βασιλιά) οι «στρατηγοί», προβάλλοντας σαν αιτιολογία το σαθρό επιχείρημα του κομμουνιστικού κινδύνου! Που κομμουνιστικός κίνδυνος η ενδεχόμενη ανάληψη της εξουσίας από τον Γεώργιο Παπανδρέου(!!!). Ατύχησαν, όμως, γιατί εν τω μεταξύ, τους αιφνιδίασαν οι «συνταγματάρχες». Τι κακό, βρε παιδί μου, να θέλουν όλοι σώνει και καλά να σώσουν αυτόν τον τόπο!

Κάποιοι πολίτες που είχαν την «κακή συνήθεια» να διαβάζουν εφημερίδες, αλλά και την καλή τύχη να ανήκουν σε οικογένειες , που μπορούσαν, λόγω πολιτικής πείρας, να ερμηνεύουν τα σημεία των καιρών, δεν ένοιωσαν κανενός είδους έκπληξη.

Κι έτσι άρχισε να κυλά ο χρόνος και η ιστορία. Όχι απόλυτα «ηρωϊκά», ούτε και «πένθιμα».

Η πραγματικότητα είναι ότι, «Σαν έτοιμοι από καιρό», αρκετοί συμπατριώτες μας , κατάφεραν να δικαιώσουν μια ολόκληρη κοινωνία, διασαλεύοντας με τις πράξεις τους, «την τάξη των νεκροταφείων» που χαρακτήριζε εκείνα τα μαύρα χρόνια της οπισθοδρόμησης.

Είναι όλοι εκείνοι που δεν καταδέχτηκαν να επενδύσουν τους αγώνες και τις θυσίες τους, στα «τοξικά ομόλογα της πολιτικής».

ΑΝΑΣΤΗΣΑΜΕ;;;

Τώρα το τι αναστήσαμε, είναι «άλλου παπά Ευαγγέλιο»
Το σίγουρο είναι ότι ο απλός άνθρωπος δεν πρόκειται να αναστηθεί ποτέ, έστω και μεταφορικά. Αυτό είναι προνόμιο του Μονογενούς Υιού του Θεού! Ποιος είπε ότι ο νεποτισμός είναι ανθρώπινη αδυναμία και ελληνικό προνόμιο;
Νομίζω, όμως, ότι πρέπει να σταματήσω εδώ, για λόγους προσωπικής ασφαλείας! Το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΧΑΧΑΧΑ!) του ΟΗΕ εξέδωσε ψήφισμα περί «προσβολής της θρησκείας», καταργώντας έτσι το βασικό δικαίωμα των ανθρώπων στην ελευθερία της έκφρασης, της κριτικής, της σάτιρας, ακόμα και αυτού του διαλόγου.
Δεν με πιστεύετε, άπιστοι Θωμάδες; Διαβάστε, παρακάτω, τη σχετική είδηση που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ ,τη Δευτέρα 30 Μαρτίου 2009.

"Επίθεση στην ελευθεροτυπία
Ψήφισμα του ΟΗΕ περί "προσβολής της θήσκείας" καταδικάζει η WAN
Παρίσι - Δευτέρα 30 Μαρτίου 2009
Σχετικοί Σύνδεσμοι: Παγκόσμια Ενωση Εφημερίδων (WAN). - Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ
Σκληρή καταδίκη από την Παγκόσμια Ένωση Εφημερίδων (WAN) για ψήφισμα περί προσβολής της θρησκείας που υιοθετήθηκε από το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ κατόπιν εισήγησης του Πακιστάν. H WAN καταγγέλλει επίθεση στο βασικό δικαίωμα του ανθρώπου στην ελευθερία της έκφρασης, και δηλώνει βαθύτατα ανήσυχη ότι το ψήφισμα θα δώσει λαβή σε απολυταρχικές κυβερνήσεις για λογοκρισία και φίμωση των διαφωνούντων.«Η απόφαση συνιστά όνειδος για το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, το οποίο δεν πρέπει να δικαιολογεί τη λογοκρισία και τη φίμωση της φωνής των διαφωνούντων» αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Παγκόσμια Ένωση Εφημερίδων.Η θρησκεία είναι νόμιμο αντικείμενο κριτικής, σάτιρας και διαλόγου. Η έννοια της προσβολής της θρησκείας είναι πιθανόν να καταπνίξει αυτό το διάλογο, τονίζει η WAN.Στην ανακοίνωσή της η Ένωση καλεί τα μέλη του Συμβουλίου να λάβουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για να διασφαλίσουν ότι οι διεθνείς κανόνες για την ελευθερία της έκφρασης υποστηρίζονται στον απόλυτο βαθμό από το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και δεν υπονομεύονται από ανάλογα ψηφίσματα.Το επίμαχο ψήφισμα, που προτάθηκε από το Πακιστάν εκ μέρους του Οργανισμού Ισλαμικής Διάσκεψης και εγκρίθηκε από το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων την Παρασκευή, καλεί σε παγκόσμια μάχη κατά της προσβολής των θρησκειών.Ισλαμικές χώρες επιχειρηματολογούν ότι η κριτική και η σάτιρα της θρησκείας συνιστά παραβίαση των δικαιωμάτων των πιστών και οδηγεί σε διακρίσεις και βία εναντίον τους. "

Τελευταία επικρατεί η αντίληψη, ότι "ο Θεός επιστρέφει". Εγώ πιστεύω, ότι οι Ανθρωποι έχουν χάσει την εμπιστοσύνη στις δυνατότητές τους. Ακόμα, πιστεύω ότι "Μεσσιανισμός" και "Μεσαιωνισμός", είναι δύο έννοιες ταυτόσημες.

Ευλάβεια για το θεαθήναι

Η αναπαράσταση των Παθών του Ιησού, (είτε χολιγουντιανής ιθαγένειας, είτε μαρξιστικής σκέψης), καλά κρατεί.
Η τηλεόραση, δημόσια και ιδιωτική, συμμετέχουσα στο Θείο Δράμα, έχει πλημμυρίσει από ιουδαϊκές φορεσιές, ρωμαϊκούς χιτώνες και μπούτια μονομάχων.
Προσαρμοσμένες στο κλίμα των ημερών, τόσον οι συμπεριφορές, όσον και οι ενδυματολογικές εμφανίσεις των τηλεπαρουσιαστών/στριών. Όσο καλύπτονται (λόγω όψιμης ευσέβειας)οι μπούστοι των «δημοσιογράφων» και των πανελιστριών των εκπομπών «καλόπιστης κοινωνικής κριτικής», τόσο έκθετα μένουν τα οπίσθια των χολιγουντιανών ρωμαίων στρατιωτών.
Το μαύρο είναι το χρώμα που επικρατεί στις οθόνες μας, συμβατικές ή ψηφιακές. Απολύτως φυσικό, μιας που τα στούντιο έχουν πλημμυρίσει από τους «Άννες και Καϊάφες» όλων των εποχών! Τους σημερινούς, σε ζωντανή σύνδεση στα «παράθυρα-βιτρό» (για την περίπτωση) των δελτίων ειδήσεων και όχι μόνο, και τους γνωστούς πρωταγωνιστές του Θείου Δράματος, μέσα από τη χολιγουντιανή φιλμογραφία.
Εξυπακούεται ότι όλο αυτό το θρησκευτικό ξέσπασμα, συνοδεύεται και από κλασική μουσική, η οποία στην χώρα μας έχει τον χαρακτήρα πένθιμης εκδήλωσης. Εξ ου και ο εξοβελισμός της από το χαρούμενο Φεστιβάλ Αθηνών.
Και με τούτα και με εκείνα, το πανελλήνιο, μέσα σε έντονο υπαρξιακό προβληματισμό, και αγωνία για τις τιμές και την ελληνικότητα των αμνοεριφίων, καθώς και τη βελτίωση των καιρικών συνθηκών, περιμένει, εναγωνίως να υποδεχθεί τη φλόγα του Παναγίου Τάφου, με τιμές αρχηγού κράτους. Και μάλιστα, με ειδική πτήση, παρακαλώ!

" Εκάς οι βλάσφημοι"

Εν μέσω Λαμογίων, Σκανδάλων και… Βαρντάλων ήρθε και ο Νυμφίος, για να παρακολουθήσει, το ετήσιο Εορταστικό Τριήμερο , το οποίον τελείται προς τιμήν του. Το χριστεπώνυμο πλήθος όλης της χώρας θα συμμετάσχει, όπως κάθε χρόνο, με πραγματική ευλάβεια και υποδειγματική ευσέβεια στις εκδηλώσεις που περιλαμβάνουν, Εκκλησιασμό στους Ιερούς Ναούς των Εμπορικών Κέντρων, Ράλι Θανάτου στις εθνικές οδικές αρτηρίες, Λαμπρές Επιδείξεις Ακρωτηριασμών και, φυσικά, το Πανελλαδικό Φεστιβάλ Χοληστερόλης.
Το βασικά στοιχεία, όμως, που βοηθούν τους πιστούς, να συνειδητοποιήσουν το βαθύτερο νόημα των ημερών, και που αποτελούν την κορύφωση των τιμητικών εκδηλώσεων στο πρόσωπο του Νυμφίου, είναι χωρίς αμφιβολία, τα μηνύματα της πολιτικής ηγεσίας του τόπου (ευτυχώς μετά τη μεταπολίτευση γλυτώσαμε από αυτά της στρατιωτικής ηγεσίας) και φυσικά οι επισκέψεις τους στις στρατιωτικές μονάδες (δυστυχώς αυτό δεν το γλυτώσαμε), με τη σημαίνουσα πράξη, αυτής του τσουγκρίσματος των αυγών, μπροστά από την κάμερα.
Εγώ, όμως, γιατί πιστεύω ότι η πλέον συμβολική πράξη για φέτος είναι το κρέμασμα του Ιούδα;